endorphin-mag

                         "WEST"

อยากจะร้องดังๆๆๆ แหม่ ก็มันส์ทุกครั้งที่ได้ฟังวงนี้ ต้องบอกว่ามันสนุกจริง  West เป็นวงที่เราได้เห็นผลงานของพวกเขามาได้สักระยะหนึ่ง เป็นวงขนาดเล็กที่นั่งสร้างความสนุกสนานให้กับร้านอาหารเล็กๆ หน้ามหาวิทยาลัยรังสิต เรารู้สึกสนใจในวงนี้เป็นพิเศษ เพราะนักดนตรีวงนี้ยังเป็นนักศึกษาที่วิทยาลัยดนตรีมหาวิทยาลัยรังสิตเรา จากลีลาการร้อง การเล่น เรียกได้ว่า วงนี้เป็นเอ็นเตอร์เทนเนอร์ตัวจริง สังเกตได้จากเมื่อวงนี้มาเล่นที่นี่เมื่อไหร่ เหล่าบรรดาลูกค้าก็จะโยกย้าย ร้องเพลงตามพวกเขาเสียงดังสนั่นเลยทีเดียว  วันนี้เราเลยมีโอกาสที่จะได้พูดคุยกับพวกเค้ากันอยากที่จะเริ่มทำความรู้จักว่าทำไหม พวกเขาถึงเลือกเส้นทางสายดนตรี

 

เริ่มต้นอยากให้ทุกคนช่วยแนะนำตัวกันหน่อย ว่าใครเป็นใครชื่ออะไรบ้าง

สวัสดีครับ ผม อาทครับ นักร้อง

สวัสดีครับ แบงค์มือกีต้าร์ เรียนที่วิทยาลัยดนตรี

สวัสดีครับ ไอซ์ เรียนอยู่ คณะศิลปะและการออกแบบ สาขาโปรดัคชั่น 

 

 

มารวมตัวกันได้ยัง ถึงก่อร้างสร้างตัวให้เกิดเป็นวงนี้ขึ้นมาได้

อาท – ผมกับแบงค์รู้จักกันตั้งนานแล้วสมัยที่เรียนมัธยมก็เรียนมาด้วยกัน ส่วนไอซ์นี้เป็นรุ่นน้อง ก็เลยดึงเค้าเขามาเล่น

 

 

 

อยากให้พูดถึงชื่อของวงหน่อย ว่ามีความหมายสำหรับพวกคุณยังไงบ้าง

        จริงๆ คำว่า West แปลว่าทิศตะวันตก มันเป็นชื่อที่คิดขึ้นมา ไม่ได้มีความหมายอะไรเป็นพิเศษ คืออยู่ดีๆ นึกถึง เราก็เลยใช้ชื่อวงเป็นแบบนี้เลย

 

 

ก่อนที่จะเป็นวงนี้พวกคุณทำอะไรกันมาบ้าง

            พวกผมก็เล่นดนตรีกันมาเรื่อยๆ ก็เป็นแบนด์บ้าง พอเรามารวมตัวกันเราก็เลยเป็นวงนี้ เราเพิ่งหัดได้ไม่ถึงปี

 

 

 

ที่พวกเลือกเส้นทางสายนี้เป็นอะไรเป็นแรงบรรดาใจของคุณ และที่สำคัญมีวิธีการอย่างไรที่จะทำให้คนดูรู้สึกสนุกไปกับคุณ

           ก็จริงๆ แล้ว พวกผมรักดนตรี เรารู้สึกรักมัน และเราก็ทำมัน จริงๆแล้วเราไม่มีเคล็ดลับอะไร เล่นไปเรื่อย ตามที่เขาขอกันขึ้นมา เป็นเพลงที่ได้รับความนิยมมอยู่ในขณะนี้ หรือไม่ก็เพลงเก่าๆ ที่ฟังกันมานาน แล้วคนเขาก็จะร้องกัน

 

 

 

 

เคยเป็นนักดนตรีล่ารางวัลไหม เพราะมันเป็นสิ่งที่ดนตรีส่วนใหญ่อย่างบ้านเราก็ผ่านการประกวดมาก่อน

ใช่ครับ พวกผมก็เคยเข้าประกวด ฮอทเวฟมาก่อน ก็เคยได้เข้ารอบได้รางวัลกันมา แต่คือการมีอัลบั้มเดี๋ยวนี้มันไม่รวยเหมือนเมื่อก่อนแล้วนะ มันได้แค่ร้อง ได้ทำก็เท่านั้น พวกเราก็มีความสุขดีที่ได้ร้องเพลงแบบนี้ไปทุกวัน ไม่ได้คิดว่าเราต้องมีอัลบั้มออกค่ายใหญ่โตอะไร คือเป็นความฝันของนักดนตรีทุกคนอยู่แล้ว ผมแค่อยากสร้างชื่อให้กับวงการดนตรีเท่านั้น เราต้องการแสดงผลงานของเราเหมือนเรามีงานศิลปะเราก็อยากโชว์ ตอนนี้วงการเพลงมันเปลี่ยนไป คือแค่ลุคคุณได้ คุณก็ได้ลองออกอัลบั้มก็แค่นั้น สไตล์ผมคือเล่นได้ทุกแนว เอาใจลูกค้าเอาสิ่งที่เราเรียนมา มาเล่นให้ลูกค้าฟังด้วย เช่น บอสซ่า

นักดนตรีเนี่ย ผมบอกเลยว่า ใครจะมองว่ามันคืออาชีพก็สามารถมองได้ ใครคิดว่ามันเป็นงานศิลปะก็ได้ แล้วแต่ คือมันอยู่ที่ตัวคน อย่างเรา เราตอบได้เลยว่าเราเป็นนักดนตรีอาชีพ เพราะเราหารายได้จากต้องนี้ได้ เราเลี้ยงตัวเองได้จากอาชีพนี้ แต่รายได้ก็อาจจะไม่ได้มากมายนัก อย่างถ้าใครอยู่กับอาชีพนี้ไม่ได้ ก็ต้องไปทำงานสายอื่น ไปอยู่เบื้องหลัง  แต่วงเราก็จะมีการพัฒนาตัวเองอยู่ตลอดเวลา อย่างเช่น แบบฝึกหัดที่เราได้มา เราก็จะฝึกฝนตัวเราไปเรื่อยๆ เพราะมันต้องพัฒนาฝีมือตลอดเวลา ฟังเพลงเยอะขึ้น อาชีพนี้มันไม่มีจุดที่ปลายสุดไป คือเก่งแล้วก็ต้องเก่งไปเรื่อยๆ คือมีคนที่เก่งกว่าพวกเราร้อยเท่าพันเท่า

การร้องเพลงการเล่นดนตรีเป็นสิ่งทีเราทำแล้วมันมีความหมายมีความสุขสำหรับเราอยู่แล้ว เราก็จะทำมันไปจนวันที่เราทำไม่ได้อีกแล้วฝากอะไรกับนักดนตรีรุ่นน้องที่อาจจะกำลังเก้าเข้ามาถนนสายนี้หน่อยแล้วกันว่าอยากเล่นดนตรี เพราะเงิน นี่คือกฎข้อที่หนึ่ง อย่างนักดนตรีรุ่นหลัง เขาก็บอกกันมาว่า อย่าเล่นดนตรีเพราะเงิน เพราะมันจะทำให้เราไม่มีความสุข ลองถามตัวเองว่าเรารักไหม ชอบไหม ก่อนที่เราร้องได้ เล่นได้ เราต้องซ้อมไว้เยอะๆ ลองกล้าที่จะไปออดิชั่น เรามีความสามารถ เราก็ลองไป เพราะเขาเปิดรับอยู่แล้ว

 

จากที่เราได้มีโอกาสคุยกับพวกเขาแล้ว เรียกว่าเป็นวงที่มีจุดมุ่งหมายอยู่ในหัวตลอดเวลา เต็มเปี่ยมไปด้วยความรักดนตรีอย่างแท้จริง คือพูดง่าย เขามีความสุขที่ได้ยืนในจุดนี้ ได้ทำในสิ่งที่ตัวเองรัก ขอขอบคุณ วง West จากใจ ที่ทำให้เราได้รู้จักเส้นทางสายดนตรในวันนี้ ขอบคุณจริงๆ ค่ะ

edit @ 4 Mar 2010 02:23:41 by endorphin-mag

 

 กว้างกว่านี้ได้อีกป่ะ ??

 

มึงจะถ่ายไปถึงไหน กุร้อน !!

 

 

 หลับจริง หรือ รู้ตัว ??

 

 

ไม่มีคำบรรยายจริงๆ !!

 

 

ช่างกล้าทำเนอะ !!

 

 

 แร๊ง งงงงงงงง !!

 

                             "ใครจะไปยกมือขึ้น"
          

“เหนื่อยทั้งปี  เซ็งและทนเต็มที ถ้าให้ดี คืนนี้ต้องมีเมา
เกิดอยากจะดื่มน้ำจันทน์ให้กับวันเบาเบา ให้ลืมความเหงาอันตรธาน
จะออกไปผับไหนดี ที่ที่มีดนตรีและก็ไฟแสงสีเป็นพยาน
ว่าถ้าเราจะดื่มทั้งที ใช่ว่าดื่มกันทั้งปี พวกเราคืนนี้ต้องมีฮา”

แหม่ พอถึงวัยหยุดสุดสัปดาห์ทั้งที ก็อยากออกไปนั่งฟังเพลง พูดคุยกับเหล่าบรรดาผองเพื่อน หรือออกไปชมผู้คนตามท้องถนนกันบ้าง แต่กว่าจะเจอร้านนั่งแบบสบายๆ ที่เราถูกใจนี่สิ มันหายากเสียจริง มีคนคนหนึ่งชวนเราไปร้านแถวย่านรังสิต มีชื่อร้านเก๋ๆ ว่า “สภากาแฟ” ชื่อร้านทำให้เราอยากรู้ว่าทำไมร้านเหล้า ถึงได้ตั้งชื่อร้านว่าสภากาแฟล่ะ เพื่อนๆ ก็คิดเหมือนกันใช่มั้ยคะ ^^

ถึงแล้ว ร้านนี้ก็เป็นร้านนั่งแบบสบายๆ ขนาดเล็ก น่ารัก เปิดเพลงฟังแบบสไตล์เป็นกันเอง ผู้คนที่มีมานั่งดื่มที่นี่ก็แต่งตัวกันตามสบาย ไม่หวือหวามากนัก ทำให้เรารู้สึกเป็นกันเอง ไม่ต้องเกร็ง ไม่ต้องเขินอะไร ร้านนี้ต้องขอบอกว่าเป็นร้านที่น่ารักอีกหนึ่งร้าน ที่ใครชอบบรรยากาศแบบนี้ไม่ควรพลาด เสน่ห์ของร้านนี้ น่าจะเป็นต้นลีลาวดีที่อยู่กลางร้าน เป็นต้นไม้ที่มีขนาดใหญ่ และดูมีความลึกลับในตัวเอง โดยส่วนตัวแล้วก็รู้สึกชื่นชอบไม้พันธุ์นี้เป็นพิเศษ ยิ่งนำมาจัดวางแบบนี้แล้วด้วยละก็ ดูลงตัวเข้ากันดีกับที่ร้าน

 

 

สภากาแฟเป็นร้านบรรยากาศแบบ Outdoor ตัวร้านเปิดโล่ง เวลาตกดึก ลมก็พัดอากาศเย็นเข้ามา ทำให้คนที่นั่ง รู้สึกสบายตาและสบายใจ  หลังคาของร้านก็มีดีไซน์ที่แปลกตา คืออีกด้านหนึ่งเน้นให้เปิดโล่งเพื่อคนที่มานั่งจะได้รู้สึกไม่อึดอัด เพราะเนื่องจากร้านนี้มีขนาดที่เล็กเป็นการออกแบบที่เน้นให้ลูกค้าเกิดความสบายมากที่สุด

 

ที่นี่ไม่มีแสงสลับไปมาเหมือนในผับให้น่าปวดหัว มีเพียงแสงสีส้มอ่อน ที่ให้ความรู้สึกที่อบอุ่นมองดูแล้วก็สบายตา ส่วนเรื่องราคาอาหาร หรือค่าเครื่องดื่มที่นี่ ต้องบอกเลยว่าสบายกระเป๋า สามารถมานั่งชิวๆ กับเพื่อนได้สบาย เพราะที่นี่ราคาเครื่องดื่มถูกกว่าร้านอื่นๆ นักศึกษาหรือพนักงานออฟฟิซก็มากันได้อย่างสบาย

            อาหารก็เป็นอาหารที่เป็นกับแกล้มเบาๆ ท้อง ทานไปพูดคุยกันไปเป็นของทอดจานเล็กๆ ที่เมื่อนำมาวางบนโต๊ะก็ไม่ทำให้มันดูน่าอึดอัดแต่อย่างใด บรรยากาศเก้าอี้ในร้านก็เป็นสีขาว มีพนักพิงเป็นไม้พื้นของที่ร้านก็เป็นปูนเปลือยที่ให้ความรู้สึกว่าอาจจะไม่ได้หรูหราอะไรนัก แต่ก็สามารถสนุกได้เมื่อเดินเข้ามา  และที่สำคัญเพลงที่เปิดขับกล่อมบรรดาแขกในร้านก็เป็นเพลงร่วมสมัยที่ฟังง่าย เสียงก็ไม่ได้ดังจนทำให้เรารู้สึกน่ารำคาญ ไม่สบายหู คือมีเสียงเพลงเป็นเพื่อนบรรเลงไปพร้อมกับอรรถรสในการพูดคุยของเรา  

 

 

ส่วนร้านนี้ต้องบอกเพิ่มเติมอีกหนึ่งอย่าง คือมีตัวร้านด้านในที่เป็นห้องแอร์ เหมาะสำหรับกลุ่มลูกค้าที่ต้องการมาเลี้ยงวันเกิดหรือต้องการความเป็นส่วนตัว มีจอทีวีและมีคาราโอเกะให้ไว้บริการ  ส่วนในตอนกลางวันร้านนี้ก็มีดีตรงที่เขาขายกาแฟสำหรับลูกค้าที่เป็นคอกาแฟ ถ้าใครที่กำลังมองหาร้านนั่งชิว สบายๆ ต้องขอแนะนำให้มาที่นี่ เพราะที่นี่สามารถตอบโจทย์ที่คุณต้องการได้อย่างลงตัว บรรยากาศดีเพลงเพราะ มันคือสวรรค์ของนักดื่มตัวจริง

 

 

 

 

           ใครที่สนใจ ลองมาแวะเวียนกันได้ที่ย่านรังสิต หาไม่ยากเลย เลยม.รังสิต มาไม่ถึง 2 กม. ก็ถึงแล้ว หรือไม่ก็ลองถามนักศึกษาแถวนั้นดู เชื่อว่า ไม่มีใครไม่รู้จัก "สภากาแฟ"  ของเค้าดีจริง คอนเฟิร์ม !!

edit @ 3 Mar 2010 08:46:15 by endorphin-mag